TECHNISCH INSTITUUT VAN HET KEMPENS BEKKEN GENK






 

T.I.K.B. Genk in Melchtal 1964 Toen al sneeuwklassen !


Sint Barbara 4 december 2019

Dit jaar vieren de mijnwerkers Andre Dumont hun Sint Barbara feest op T I K B Hoevezavel, daar we les hebben gehad van vele leraars willen we ook hen uitnodigen op onze viering.
Xavier Huygen en Clement Maris


In memoriam George Katarzynski (1926-2019) waarschijnlijk een van de eerste T.I.K.B Leerlingen

Georges volgde twee jaar de mijnschool in Waterschei, de voorloper van het TIKB of het Technisch Instituut van het Kempens Bekken, om goed de stiel van mijnwerker te leren. Het was deeltijds studeren en deeltijds werken.

George Katarzynski

Woonplaats: Genk
Geboren: 28.10.1926 (Porabka)
Overleden: 05.07.2019 (Genk)

Genk, donderdag 11 juli 2019

Vandaag namen Wiemesmeer, Zutendaal, Genk, buren, vrienden en voetballiefhebbers plechtig afscheid van George Katarzynski die de gezegende leeftijd van bijna 93 jaar bereikte. Dit is weinigen gegeven!
We willen graag het leven van George voor het voetlicht brengen zodat George een blijvende herinnering voor ons mag zijn.
Dit is in het kort het levensverhaal van George en zijn echtgenote Nathalie zoals we dit opschreven ter gelegenheid van hun gouden bruiloft op 30 juli 2005.
JERZY Karol Katarzynski, of GEORGE(S) in de volksmond, werd geboren op 28 oktober 1926 in Porabka, Polen, in de regio grenzend aan Tsjechie en Slowakije.
Grote en bekende steden in de nabijheid van Porabka zijn: Katowice, Krakow en Czestochowa, bekend om de bedevaartplaats van O.-L.-Vrouw of de Zwarte Madonna.
George was de tweede zoon van Karol (1902-1982) en Cecilia Novak (1894-1968). Zijn Poolse vader had nog een broer die uitweek naar Nederlands-Limburg waar hij werkte als mijnwerker in de steenkoolmijnen van de regio Geleen en Sittard.
George’s moeder was weduwe en had een zoon uit haar eerste huwelijk. Moeder had een broer en verscheidene zussen.
George heeft nog een broer Marian (1924-1982) en een zus Vestica ‘Wieske’ (geb.1928).
Ook zijn broer en zus stichtten hier een gezin: broer Marian woonde in Waterschei en had twee kinderen Freddy en Sophie; zus Wieske, woonachtig in Waterschei, is gehuwd met Jozef Wozniak en ze hebben twee dochters Christine en Monique.
Zijn vader was van boerenafkomst en werkte gedurende zeventien jaar in de steenkoolmijn van Porabka. Voor de Tweede Wereldoorlog (WO II) van 1940-1945 ronselde Belgie veel mijnwerkers in Polen en andere Oost-Europese landen.
Midden 1937 kwam pa Karol alleen naar Belgie om te werken in de steenkoolmijn Andre Dumont, Andre Dumontlaan, Waterschei-Genk.
Na de proefperiode van zes maand liet hij zijn echtgenote en kinderen naar Belgie overkomen. Het gezin ging in de Binnenlaan (Waterschei) wonen en bouwde later, in de jaren vijftig van de vorige eeuw, een woning in de Herenstraat (Waterschei). George hielp pa bij de bouwwerken.
George was elf jaar (1937) toen het gezin Polen verliet. Hij volgde nog drie jaar lager onderwijs aan de Sint-Jansschool, Onderwijslaan, Waterschei. Hij herinnert zich nog volgende onderwijzers: Vandoren, Gonnissen, Claes en later turnleraar Schrijvers.
Ondertussen was de oorlog uitgebroken. In 1942, 16 jaar oud, ging George, zoals zijn vader en broer, in de mijn van Waterschei werken.
Alzo kon de familie ontsnappen aan de strenge controle van de Duitse bezetter die eiste dat alle mannen aan het werk moesten zijn. Anders werden zij verplicht tewerkgesteld in Duitsland. De Duitsers controleerden nauwgezet of de mannelijke bevolking een ‘werkpas’ had.
George kon goed voetballen en sloot aan bij voetbalclub THOR Waterschei. THOR heeft twee betekenissen: Tot Heil Onzer Ribbenkast of Tot Herstel Onzer Rechten; de eerste is de meest bekende en de tweede de juiste.
Als voetballer van Thor genoot hij van enkele faciliteiten zoals betere werktijden en minder zwaar werk. Zes maanden werkte hij op de ‘triage’-afdeling van de mijn waar hij de stenen uit de ontgonnen kolen moest verwijderen.

Georges volgde twee jaar de mijnschool in Waterschei, de voorloper van het TIKB of het Technisch Instituut van het Kempens Bekken, om goed de stiel van mijnwerker te leren. Het was deeltijds studeren en deeltijds werken.

Een jaar werkte George in de ‘transport’-afdeling: hij moest houten en ijzeren palen en stutten naar het kolenfront rijden en de kapotte mee terugbrengen naar de centrale verzamelplaats.
Daarna was George ongeveer zeventien jaar verantwoordelijk voor de ‘stempelcontrole’. Dit werk hield in dat hij de metalen stempels controleerde die de mijnwerkers-kolenhouwers gebruikten bij hun werk. Iedere stempel was genummerd. De nummering bestond uit een letter en cijfers.
Tenslotte werkte George tien jaar in de afdeling die de grote mijngangen met afvoer- en luchtgalerijen bouwde.
Dit werk werd beter betaald en gaf recht op een hoger pensioen.
Na dertig jaar ondergronds mijnwerk, van 1942 tot 1972, ging Georges op zijn vijfenveertigste met pensioen.
Daarna gingen George en andere gepensioneerden een tijdlang klusjeswerk in Duitsland verrichten.
NATHALIE Augusta Voets werd geboren te Winterslag-Genk op 26 september 1930 als oudste uit een gezin van zes kinderen.

Haar meter was Nathalie Dirix, tante en zus van ma, en peter Gustaaf Voets, grootouder. Haar vader heette Pierre (geb.Hasselt 25-12-1908, †Genk 17-03-1984) en moeder Aldegonde Dirix (geb.Hasselt 24-07-1911 en overleden Genk 14-12-2003).
Vader was mijnwerker in de steenkoolmijn van Winterslag en moeder huisvrouw. Pa en ma vierden in 1980 hun gouden bruiloft.
Nathalies broers en zussen heten: Emiel (geb.1933), gehuwd met Jacqueline Driessen, en kinderen Rita en Noëlla; Celine (geb.1939) en kinderen Jenny en Vicky; Adelin (geb.1946); Ghislain (1948) en dochter Inge; Florette (1950), gehuwd met Jean-Pierre Hilbert, en zoon Dominique.
Nathalie volgde lager onderwijs bij de Dochters van het Heilig Kruis in Winterslag. Zij herinnert zich nog volgende leerkrachten: juffen Wagemans, Julienne en Indestege, zuster Elisabeth, juf Jeanne en zuster Marie-Clemence.
Zoals vroeger gebruikelijk was, ging Nathalie op haar vijftiende naar het pensionaat in Waremme (Borgworm) om beter Frans te leren.
Na twee jaar bleef ze thuis om ma te helpen in het huishouden. Ma sukkelde met haar gezondheid zodat het gezin Nathalies hulp goed kon gebruiken. Haar jongste zus Florette is twintig jaar jonger dan Nathalie.
Pa en ma woonde op de cite van Winterslag in de Omvaartlaan die nu de Sportlaan heet. De huurwoning hebben ze aangekocht. Bij de verbouwingswerken heeft zij pa en ma veel geholpen.
Nathalie was tien toen WO II uitbrak en ze kan zich nog veel herinneren van de Duitse inval en bezetting. De Duitsers lagen in de jongensschool. Daarom werd er in de meisjesschool afwisselend les gegeven: in de voormiddag aan de jongens en ’s namiddag aan de meisjes, en omgekeerd. Zo moest Nathalie eens per fiets naar de Vennestraat om met rantsoeneringszegels meel en aardappelen te gaan kopen. Onderweg hielden de Duitsers haar tegen en schreeuwden dat ze zich uit de voeten moest maken omdat er ging geschoten worden. Ze vluchtte met de fiets de dichtbijgelegen winkel in.
Toen Nathalie 17-18 jaar was, ging ze twee jaar naailes volgen bij de juffrouwen Haesen in Hasselt. Enkele leerlingen hadden eens hun ‘bidon’ (metalen drankbus) met koffie op de warme kachel geplaatst. Plots begon een van de bidons over te koken. Nathalie nam de bidon met een vod van de kachel. Bij het neerzetten op de tafel vloog de stop helemaal van de bidon af. Nathalie kreeg de hete koffie in haar aangezicht en mond. Zij was erg verbrand en kon niet meer zien en praten omdat de tong ook was verbrand. Zij werd naar het hospitaal gevoerd. Het nonneke dat Nathalie verzorgde, kon of sprak geen Nederlands. Nathalie kon helemaal niet praten zodat haar pa niets verstond en zij zich met gebarentaal moest verstaanbaar maken. Dit ongeval gebeurde in maart 1948. De brandwonden hebben gelukkig geen littekens nagelaten en Nathalie kan het nog altijd goed uitleggen!
Nathalie was eenentwintig toen ze George voor het eerst ontmoette. Zij was met haar zieke ma aan het wandelen aan cinema Victoria in de Vennestraat, Winterslag. Daar liep George Nathalie letterlijk tegen het lijf. George was een beetje de kluts kwijt en begon Nathalie het hof te maken. Nathalies ma had het door en zei dat George geen kans maakte, maar haar ma vergiste zich. Het was liefde op het eerste gezicht die tot op de dag van vandaag voortduurt.
Haar ma was in 1954 voorgoed genezen. Nathalie is toen nog een jaar gaan werken in een home voor bejaarden in Verviers. Zij was daar naar toe gegaan op verzoek van de ‘nonnen’ of de zusters van Sint-Vincentius a Paulo in Winterslag.
Op zaterdag 23 juli 1955 trouwden George en Nathalie zowel voor de wet als voor de kerk. Het burgerlijk huwelijk werd voltrokken op het gemeentehuis te Genk door schepen Raphael Withofs.
Het kerkelijk huwelijk werd ingezegend in de parochiekerk van het Heilig Hart te Winterslag door pastoor J. Meuwissen. De getuigen waren Emile Voets, broer van Nathalie, en Stanis Cech, halfbroer van Georges.
Georges en Nathalie huurden een woning in de Zwaluwstraat 4, Waterschei. Ze waren snel van plan om zelf een huis te bouwen. George en zijn pa begonnen zelf met het maken van betonnen en assen blokken.
In Wiemesmeer konden ze in 1960 een perceel bouwgrond kopen van Gerard Martens (van Stiele Sjaefke) in de Langblookstraat op voorwaarde dat Gerard kon zorgen voor elektriciteit. Dit lukte Gerard natuurlijk.
De gebroeders Jonck van Waterschei maakten de waterput.
George en zijn pa maakten nog blokken bij voor de kelder en binnenmuren. Zij groeven de kelder en funderingen uit.
Robert Bamps (van Veges) en zijn broers maakten de ruwbouw, Alexander Daniels (van Frans van de Baoi) maakte het sanitair en zinkwerk.
De zagerij van Jozef Martens (Stiele Sjaefke) leverde het hout voor het dak, Jef Daniels (Jef van de Baoi) legde de vloer, Hubert (Ber) Kiggen maakte de schrijnwerkerij en Jef Thijs (van Frenske) legde de elektriciteit.
In 1962 konden George en Nathalie hun woning betrekken.
Het gezin van Nathalie en George telt vier kinderen en drie kleinkinderen: Danny (Genk 21-07-1956), gehuwd met Lieve Maessen, kinderen: An en Raf; Viviane (Genk 16-04-1958), gehuwd met Theo Leynen, kinderen Jessica en Jerry; Noel (Genk 14-11-1962), gehuwd met Jeannine Reyskens, en Thierry (Genk 23-04-1967), ongehuwd.
Nathalie ging ook een tijdlang poetsen bij ‘bomma Seurs’ (Jef en ‘Bel’ of Isabelle Seurs-Bijnens in de Grotstraat), Jenny Bijnens-Thaens (Jen van Hanse), Karel Seurs (zoon van Jef en Bel), Jaak en Net Nijssen-Bijnens (Net van Hanse). Door een hernia heeft Nathalie dit werk moeten stopzetten.
Haar grootste hobby’s zijn naaien en breien, vooral het maken van kunstbreiwerken. Kantklossen deed ze ook graag.
Nathalie is meer dan vijfentwintig jaar actief bestuurslid van de KBG (Kristelijke Bond van Gepensioneerden) Wiemesmeer.
Nathalie gaat regelmatig met haar vriendinnen Rosette Coomans (weduwe Stanislas Murdzek), Brigitte Dehnert (gehuwd met Guy Belien) en Jose Schevenels (gehuwd met Eugene Heymans) een tas koffie drinken. De uitbaters van de koffiehuizen noemen hen niet voor niets ‘de vier Musketiers’.
De grootste hobby en passie van George is het voetbal.
Hij begon laat te voetballen bij Thor Waterschei tijdens de oorlog.
Hij startte bij de juniores.
Voetballers die op of in de mijn werkten, hadden een streepje voor op de andere werknemers. Ze kregen lichter werk, aangepaste werktijden om te kunnen trainen, enz.
George is er bijna in geslaagd om in de eerste ploeg van Waterschei THOR te geraken.
Enkele jaren was hij vaste titularis bij de reserven.
Op het einde van het seizoen 1950-1951 deed KFC De Zwaluw Wiemesmeer de grootste transfer uit haar bestaan. Vier spelers van Thor Waterschei kwamen in Wiemesmeer voetballen: Georges (Katarzynski); Stefan Marciniak, voorspeler; Jean Vandebosch, linkshalf en jong gestorven, en Harie Schoonbrood.
Harie Schoonbrood trouwde met Hendrika Cuypers. Zij vierden in 2000 hun gouden bruiloft.
Georges speelde twee seizoenen (1951-1953) in de eerste ploeg van Wiemesmeer. Nadien speelde George bij Poolse en andere ploegen uit de omgeving die aangesloten waren bij het corporatief sportverbond en andere competities.
Op verzoek van zijn vriend Harie Schoonbrood, toen voorzitter van KFC Wiemesmeer, speelde Georges van 1976 tot 1982 bij de veteranen van Wiemesmeer.
Georges werkte eveneens actief mee aan de bouw van de nieuwe voetbalinstallaties van KFC De Zwaluw Wiemesmeer in de Postesstraat van 1974 tot 1978 en nadien aan de uitbreiding ervan op het einde van de jaren 1980 - begin jaren 1990.
Tot op heden (2005) is Georges nog altijd terreinverzorger: kalklijnen trekken, netten ophangen, enz.
Georges is daarbij nog een hevige supporter van KRC Genk, ontstaan uit de fusie van THOR Waterschei en KFC Winterslag op 1 juli 1988.
Een andere hobby van George is tuinieren. Hij kweekt zijn eigen groenten, onderhoudt de siertuinen van buren en voetbalvrienden zoals Rene Hermans, Hubert Nijs en Luc Heymans.
Vandaag zaterdag 30 juli 2005 is het uw grote feestdag.

Uw buren, de gepensioneerden en het siercomite (*) versierden uw woning, de kerk en zaal Posthalt.
In de Rolls-Royce van uw buurman Rene Hermans, met aan het stuur uw buurman Michel Beuls, wordt u naar de kerk en zaal gereden. Eerwaarde heer Martin Hermans, proost van de gepensioneerden Wiemesmeer, droeg de plechtige dankmis op en het kerkkoor Sint-Cecilia Wiemesmeer onder leiding van organist Albert Crommen luisterde de mis op.
Burgemeester Jos Beuls en de schepenen Mannus Hermans, Veerle Remans, Mathieu Meuwissen en Marina Seurs lieten u het gulden boek tekenen, overhandigden u de oorkonde van Koning Albert II, een nieuw trouwboekje en een cheque van 125 euro.
Het siercomite en het gemeentebestuur organiseerden voor u een mooie receptie in zaal Posthalt waar iedereen de gelegenheid kreeg u te feliciteren. Onze fotograaf Guido Vandebroek maakte een mooie fotoreportage van uw feest.
Tot slot wensen wij U, Nathalie en George, nog vele en mooie jaren.
George en Nathalie, nogmaals proficiat en over tien jaar vieren wij opnieuw.
Albert Aerden Jos Meers
secretaris voorzitter Siercomite Wiemesmeer

(*) Werkten mee aan het welslagen van deze feestdag (geldinzameling, versieringen, receptie, enz.):
Meers Jos, voorzitter; Aerden Albert, secretaris; Beuls Michel, penningmeester en chauffeur; Hermans Martin en Nijs Michel, realisatoren versieringen; Vandebroek Guido, fotograaf; Henri Roosen, verlichting; Rita Hermans, bloemschikken; Rene Hermans, vervoer; Madeleine Martens, toostjes; Bijnens-Nijs Mathieu & Juliette, Gerits Romain, Jacobs Raf, Musger Freddy, Nijs Jaak, Potargent Rudi, Reynders Leonard, Schrijvers Martin, van der Sman Martin, Vandevenne Rene, Vliegen-Braecken Jan & Martha, Peeters Monique, Copermans Lucienne, Coomans Rosette, Beuls-Vancraybex Denis & Lisette, Beuls-Nijs Jef & Liza, Vanbrabant Solange, Vandael Jean, Schevenels José, Snijkers Dorothee, Holtof-Crijns Martin & Madeleine, Colla Jef, Provoost An, Op de Locht-Pouls Mark & Kristel, Dehnert Brigitte, Vleegen Kristel, Monnissen Daisy, Clerx Marcella en dochter Anne, Cops Hubert, Schaeken Jo en Katrien, Cops Ruben, Meers Kristof en Glockemann Hanne.

De laatste jaren was George moeilijk te been. Een knieprothese bracht niet de gewenste oplossing wegens zijn hoge leeftijd.

Na een huwelijk van 64 jaar ging George op vrijdag 5 juli 2019 op 92-jarige leeftijd zachtjes van ons heen.

George, rust nu in vrede.

Wiemesmeer, donderdag 11 juli 2019

 

 

T.I.K.B. Geschiedenis

Op 6 september 1954: officiele opening “centrum voor jonge mijnwerkers" te Houthalen.
Verder Genk-Waterschei in 1956, Eisden in 1957 en Koersel in 1958.
Om aan de evolutie van de nijverheid aan te passen werden de cursussen zodanig gewijzigd dat met ingang van 1962, naast de afdeling mijnbouw geleidelijk afdelingen mechanica, elektriciteit, lassen, sanitaire installaties, bouw en scheikunde werden opgericht.

Ook werd de benaming van de vzw gewijzigd, en als "Technisch Instituut van het Kempens Bekken” betiteld.

Daarenboven werden er vanaf 1965, te Houthalen, Genk en Koersel hogere technische scholen voorzien die technici voor de nijverheid vormen of aan de leerlingen toelaten hun studies voort te zetten in het hoger onderwijs

Om de afgestudeerden grotere toekomstmogelijkheden te bieden, werden cyclussen van beperkte leergangen opgericht namelijk de "hogere secundaire technische leergangen” (B2), de “hogere secundaire beroepsleergangen” (B6/B2) en eindelijk maar dit alleen te Houthalen, een leergang van het Technisch Hoger Onderwijs van het Korte Type van Sociale Promotie (B1).

Data:
1956 Start T.I.K.B. Genk-Waterschei in 1956
1989 Einde TIKB Genk 1989.06.30 .. al bij al 33 jaar T.I.K.B. Genk
2010 Eerste samenkomst ex-leerkrachten TIKB Genk op 08.23.2010
2016 Samenkomst oud-leerlingen Mijndepot Waterschei op zaterdag 21 mei 2016 te 14u30

En de mijnen!

WINTERSLAG:
De mijn kwam in 1917 als eerste in de Kempen in productie.
Als derde laatste Belgische steenkoolmijn sloot Winterslag op 31 maart 1988

ZWARTBERG:
In 1920 werd de eerste steenkool bovengehaald.
De mijn sloot op 7 oktober 1966.

BERINGEN:
De productie startte in 1922.
Op 28 oktober 1989 werd de mijn gesloten als voorlaatste van ons land.

WATERSCHEI:
De eerste steenkool kwam boven in 1924.
Op 10 september 1987 werd de koolmijn gesloten

ZOLDER:
De mijn kwam pas in productie in 1930 na vele problemen tijdens de voorbereidingswerken (instortingen, brand, overstromingen, ...)
Zolder sloot als laatste Belgische steenkoolmijn in september 1992

HOUTHALEN
:
De voorbereidende werken begonnen in 1929 en tien jaar later werd de eerste steenkool boven gehaald (1939).
Een sluiting drong zich op maar er kwam een fusie met Zolder op 30 juni 1964.
De sluiting van Zolder in 1992 betekende ook het einde van de mijn in Houthalen

Hoe verder met T.I.K.B. Genk?

Wat hebben we intussen verzameld?
Leerlingenlijsten van schooljaar 1976 1977 tot en met Leerlingenlijsten van schooljaar 1987 1988

Uitslagen atletiekmeeting tussen de 4 T.I.K.B. scholen ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van TIKB Genk op vrijdag 15 mei 1981.

Overzicht van Kwalificatiegetuigschriften vanaf schooljaar 1975-1976 tot schooljaar 1988-1989

E-mailadressen ex leerkrachten
E-mail adressen oud-leerlingen

Website T.I.K.B.

OPROEP

Wie voelt zich geroepen op ons T.I.K.B. verder in stand te houden.
Als ex-leerkrachten hebben we T.I.K.B. terug op de kaart gezet.
De leeftijd en de gezondheid beginnen parten te spelen.
Daarom graag opvolging van onder uit.

Graag reactie !

 

 

 

Uit Het belang van Limburg Vandaag om 20:45 door

Deze negen broers werkten allemaal in de mijn: "Moest ik niet zo oud zijn, ik zou meteen teruggaan"

Foto: Chris Nelis
De negen broers Selis, die stuk voor stuk in de mijn werkten. Vooraan de oudste Louis, met een foto van hun vader Arthur.

Negen van de achttien kinderen van voormalig mijnwerker Arthur Selis zijn zondag samengekomen in het Mijndepot van de voormalige mijn van Waterschei.
De negen broers werkten stuk voor stuk in de mijn, en dat is erg uitzonderlijk.
“Er viel qua werk toen niet veel te kiezen in Genk: het was of de Ford, of de mijn”, zegt Louis (76), de oudste van de broers.

Ali Outferdine was na een ongeval jarenlang werkloos, maar nu is hij vrijwilliger en schrijnwerker bij vzw De Sluis.

Foto: Serge Minten


Nieuwjaarslunch Leerkrachten T.I.K.B. Genk 24 januari 2018




We hadden ook al een taallabo!!


2WFE A en B ploeg ...1972, dus 45 jaar geleden ... wie kent ze nog??

 

Overlijden van Erwin Zach, oud leerling 1976-1977

Erwin ZACH

Erwin ZACH

Geboren: 03.10.1959 (Genk)
Overleden: 27.09.2017 (Genk)


1976 Voorwoord bij het 20 jarig bestaan van T.IK.B. Genk-Waterschei

Met het doel bij te dragen tot de rnateriele en morele verheffing van het personeel der mijnbedrijven niet alleen door technische scholing maar ook door morele vorming en opvoeding van de mijnjeugd werd in 1954 een “centrum voor jonge mijnwerkers” te Houthalen geopend.
Toen op 6 september 1954 de officiele opening met de passende plechtigheid plaats had waren er 152 leerlingen aanwezig hetgeen als een beloftevol begin mocht gelden.
Ten overstaan van de stijgende bloei waarover het centrum Houthalen zich mocht verheugen werden soortgelijke scholen opgericht te Genk-Waterschei in 1956, te Eisden in 1957 en te Koersel in 1958.
Inzake organisatie werd voor de school een vereniging zonder winstgevend doel gesticht met een Inrichtend Comite op paritaire basis waarvan het voorzitterschap aan de Divisiedirecteur van het Mijnwezen Ir. P. Gerard, werd toevertrouwd; vier leden werden afgevaardigd door de werkgevers en vier leden werden aangeduid door de werknemers.
Het past hier de leden te vernoemen van het eerste Comite die van meetaf aan in de bres stonden om al de initiatieven te nemen welke met de oprichting van de scholen gepaard gingen; dit waren wijlen de heren ingenieurs Clerin, Delhaye, Petre en Soille voor de werkgevers en de heer gedeputeerde Claessen en wijlen de heren Bollen, Ooms en Rutten voor de werknemers.
Om zich aan de evolutie van de nijverheid aan te passen werden de cursussen zodanig gewijzigd dat met ingang van 1962, naast de afdeling mijnbouw geleidelijk afdelingen mechanica, elektriciteit, lassen, sanitaire installaties, bouw en scheikunde werden opgericht.
Ook werd de benaming van de v.z.w. gewijzigd, en als "Technisch Instituut van het Kempens Bekken” betiteld.
Daarenboven werden er vanaf 1965, te Houthalen, Genk en Koersel hogere technische scholen voorzien die technici voor de nijverheid vormen of aan de leerlingen toelaten hun studies voort te zetten in het hoger onderwijs.
Om de afgestudeerden grotere toekomstmogelijkheden te bieden, werden cyclussen van beperkte leergangen opgericht namelijk de "hogere secundaire technische leergangen (B2), de hogere secundaire beroepsleergangen (B6/B2) en eindelijk maar dit alleen te Houthalen, een leergang van het Technisch Hoger Onderwijs van het Korte Type van Sociale Promotie (B1).
Dit alles maakt dat de totale bevolking van de verschillende afdelingen met volledig leerplan van de vier scholen op 1 september 2.728 leerlingen bedroeg terwijl in het beperkt leerplan 547 eenheden waren ingeschreven.
Op zichzelf genomen is dat een bewijs en een waarborg van degelíjkheid, betrouwbaarheid en efficientie van het T.I.K.B.


Eerste lichting leerlingen en lesgevers B6b2 van de mijn Waterschei

Leerlingen: Louis Cardinaels 6 r, Louis Philipsen 2de van links
Lesgevers: Vanhamel P  5 r, Vandevenne J 3 r, Porton 9 r ,en Peerlings J 3 l (latere directeur tikb)
Directie: Nellissen,Vanvolsem en Verhaegen

 

Mijnschool werd Technisch Instituut Kempens Bekken

Technisch Instituut van het Kempens Bekken “T.I.K.B. Genk” werd opgericht in 1956.
Daarenboven werd er vanaf 1965 hoger technisch onderwijs voorzien.
Hierdoor werd aan de leerlingen de kans geven hun studies voort te zetten in het hoger onderwijs.
Ook volgden heel wat mijnwerkers de cursussen van het beperkt leerplan.
Het aantal leerlingen liep zelfs op tot meer dan 1.000.
Heel wat afgestudeerden hebben, dank zij de specifieke begeleiding en degelijke scholing, een boeiende loopbaan kunnen opbouwen.

Maar ondanks de omschakeling naar een veelzijdige technische school, ging met de sluiting van de mijnen ook in september 1989 T.I.K.B Genk dicht.
Aldus een kort bestaan van 33 jaar. Maar toch mooie jaren zowel voor leerlingen als leerkrachten.
De leerkrachten werden gereaffecteerd naar andere scholen toe tot aan hun pensioen.
Intussen komen de ex-leerkrachten tweemaal per jaar samen.